آکادمی عربی مهدی ترابی

مرجع تخصصی آموزش و تولید محتوای عربی

آکادمی عربی مهدی ترابی

مرجع تخصصی آموزش و تولید محتوای عربی

۶ مطلب در شهریور ۱۴۰۲ ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

 همانطور که از عنوان پیداست در مقاله کلمات پرسشی در زبان عربی قرار است با کلماتی آشنا شویم که با استفاده از آنها می توانیم سوالات خود را در هر زمینه ای بیان کنیم.

می خواهیم انواع کلمات پرسشی و معانیشان را بشناسیم و بدانیم در جواب آنها باید از چه کلماتی استفاده کنیم.

 

انواع کلمات پرسشی:

۱. «هَل، أ»:

این دو کلمه، حرف هستند و هر دو به معنای «آیا» می باشند که در جواب آنها «نَعَم یا لا» می آید.

مثال:

هَل هذه شجرةُ الرُّمّان؟ نَعَم؛ هذه شجرةُ الرُّمّان. / هَل هُنا مَدینةٌ؟ لا، هُنا قَریَةٌ.

أ هذا جُندیٌّ؟ نَعَم؛ هذا جُندیٌّ. /  أ هذه، حَقیبةُ المَدرَسةِ؟ لا هذه، حَقیبةُ السَّفَر.

 

 

تفاوت هَل و أ چیست؟

 

در عربی دبیرستان و در کنکور تنها دانستن معنی این کلمات و اینکه در جوابشان چه چیزی می آوریم کافی است. اما برای علاقه مندان و بهتر درک کردنشان بیشتر توضیح می دهم. پیشنهاد می کنم اگر نمی خواهید مطلب اضافه یاد بگیرید این مطالب را رد کنید.

 

تفاوت این دو کلمه در موضوع مورد پرسش است. به مثال زیر دقت کنید:

وقتی می گوییم: هل زیدٌ فی الدّار؟ در مورد شخص زید سوال می پرسیم یا در مورد اینکه زید کجاست؟

با وجود حرف «هَل» متوجه میشویم که سوال در مورد این است که آیا زید در خانه است؟ یا نه! در جای دیگری است؟

اما وقتی می گوییم: أ زیدٌ فی الدّار؟ در مورد شخص زید سوال می پرسیم؛ یعنی کسی که در خانه است آیا زید است یا غیر او؟

بنابراین «هَل» برای وقوع نسبت (نسبت در خانه بودن به زید دادن) و «أ» برای غیر نسبت به کار می رود هر چند که علما می گویند حرف «أ» برای هردو مورد به کار می رود اما ادامه این مبحث از حوصله این مقاله خارج است و تا همینجا بسنده میکنم.

برای خواندن کامل مقاله «کلمات پرسشی در زبان عربی» روی اسم آن کلیک کنید.

  • عربی آکادمی
  • ۰
  • ۰

معرب و مبنی

 زمانیکه اسم ها به دو دسته معرب و مبنی تقسیم می شوند یعنی قرار است تحلیل صرفی یا تجزیه یا ظاهرکلمه را بررسی کنیم.

 

تعریف معرب و مبنی

ابتدا با کلمات معرب شروع می کنم:

کلماتی هستند که تمام حرکات اعراب (مرفوع، منصوب، مجرور، مجزوم) در آخرشان ظاهر می شود.

 

* این نکته را یاد آوری کنم که حرکات اعراب با توجه به نقشی که کلمات در جمله می گیرند یا عواملی که در جمله بر حرکت آخرشان تأثیر می گذارد مشخص می شوند.

 

کلمات معرب همان افراد غیر اصیل ما هستند یعنی افرادی که با تغییر موقعیت اجتماعیشان رفتار هایشان نیز تغییر می کند.

مثالی میزنم تا بهتر متوجه شوی:

“التّلمیذُ” جَلَسَ علی الکرسی: دانش آموز روی صندلی نشست.

 

رأیتُ “التّلمیذَ”: دانش آموز را دیدم.

 

تَکَلَّمتُ عن “التّلمیذِ”: در مورد دانش آموز سخن گفتم.

 

به حرکات انتهای تلمیذ در جملات مختلف دقت کن؛ با توجه به جایگاهش، اعراب مربوط به همان جایگاه را در انتهای خود ظاهر کرد.

 

باید اشاره کنم که تمام کلمات معرب هستند جز چند مورد که پیش تر به آنها اشاره می کنم:

کلمات مبنی کلماتی هستند که آخرشان با یک حرکت یا سکون ثابت باقی می ماند بدون اینکه عاملی بر آن تأثیر بگذارد.

 

به مثال توجه کن:

ذَهَبَ هولاءِ الرِّجال: این مردان رفتند.

رأیتُ “هولاءِ” التّلامیذَ: این دانش آموزان را دیدم.

ذَهَبتُ إلی “هولاء” الأشخاص: به سوی این اشخاص رفتم.

همانطور که مشاهده می کنی با اینکه هولاء جایگاهش در جمله تغییر کرده و نقش های مختلفی به خود گرفته اما انتهایش تغییری نکرده است.

 

بله! کلمات مبنی در عربی همانند افراد اصیلی هستند که هیچ چیزی نمی تواند آنها را تغییر دهد و در هر جایگاهی قرار بگیرند همانی که هستند باقی می مانند.

برای خواندن کامل مقاله «معرف و مبنی» روی اسم آن کلیک کنید.

  • عربی آکادمی
  • ۰
  • ۰

 در زبان عربی حروف هایی وجود دارند که وارد جمله اسمیه می شوند که هر کدام از آنها هدفی دارند. (در درس ۵ دهم با ساختار جمله اسمیه آشنا شده اید). این حروف مأموریتی دارند؛ اینکه نقش و اعراب مبتدا و خبر را تغییر دهند و اینکه با چه هدفی می آیند جلوتر دلیل آن را متوجه می شویم.

 

به این حروف، حروف مشبّهة بالفعل می گویند که در این مقاله قصد داریم آنها و کاربردشان در جمله را بشناسیم  و بفهمیم چرا یادگیری این مبحث مهم است.

در انتها برای یادگیری بهتر یک تست ازین درس حل می کنیم. (این مبحث به درس ۱ عربی دوازدهم مربوط می شود).

 

انواع حروف مشبّهة بالفعل:

«إنَّ: همانا، به درستی که»/ «أنَّ: که»/ «لیتَ: کاش»/ «لعلَّ: شاید»/ «کأنَّ: گویی که، گویا، شبیه»/ «لکنَّ: ولی»

یک جمله اسمیه را در نظر بگیرید. مثلا:

اللهُ علیمٌ

الله: مبتدا و مرفوع/ علیمٌ: خبر و  مرفوع 

حال یکی از حروف مشبهة بالفعل وارد این جمله می شود.

إنَّ اللهَ علیمٌ

چه اتفاقی افتاد؟ مبتدا و خبر نقششان تغییر کرد. به این صورت:

إنَّ: حرف مشبَّة بالفعل/ اللهَ: اسم إنَّ و منصوب/ علیمٌ: خبر إنَّ و مرفوع

بنظر باید متوجه تغییرات شده باشید البته باید دقت داشت که خبر، تنها نقشش تغییر می کند اما اعرابش مرفوع باقی می ماند.

 

(باید در نظر داشت که اعراب (مرفوع، منصوب، مجرور) برای دانش آموزان رشته عمومی کاربردی ندارد و نیازی به یادگیری آنها نیست و فقط کافی است تغییر نقش را بدانند. این بخش مربوط به دانش آموزان انسانی و معارف می باشد.)

و اما حروف مشبَّة بالفعل با چه هدفی می آیند و به عبارتی کاربردشان در جمله چیست؟

برای خواندن کامل مقاله «حرف مشبهة بالفعل چیست؟» روی اسم آن کلیک کنید.

  • عربی آکادمی
  • ۰
  • ۰

 

قبل ازینکه بریم سراغ موضوع اسلوب شرط و جمله شرطیه، توضیح مختصری براتون میدم که ببینیم اصلا با چی طرفیم! آماده این؟ بریم …

یه موقع هایی هست که ما قصدمون اینه که برای مخاطبمون یا خودمون یا شخص غایب، شرط بزاریم.

برای شرط گذاشتن لازمه که نحوه بیان کردنمون بصورت شرطی باشه تا شنونده به مفهوم شرطی بودن اون پی ببره.

حالا چجوری بیانمون شرطی بشه؟

در زبان فارسی برای بیان کردن جملات شرطی از حرف اضافۀ (اگر) استفاده می‌شود.

«اگه با مثال براتون توضیح بدم بهتر متوجه می‌شید»:

برگردید بالا و جمله داخل پرانتز رو بخونید. آهان حالا شد!

این جمله ای که تو پرانتز نوشتم شرطیه! شرطی که برای خودم گذاشتم اینه: «توضیح دادن برای شما».

یک شرط همیشه نتیجه ای به دنبال داره؛ که توی این جمله، نتیجه انجام شرط اینه که «بهتر متوجه می‌شید».

در جمله های شرطی وقوع یک کار (یعنی: نتیجه)، به وقوع کار دیگری (یعنی: شرط) بستگی دارد.

حالا به این مثال دقت کنید:

مادری به فرزندش میگه: «اگر شیطونی نکنی، به شهربازی می برمت.»

شیطونی نکردن، شرطِ رفتن به شهربازی برای مخاطبه. یعنی رفتن به شهربازی، نتیجه شیطونی نکردنه.

 

خُب! حتما منظور از اسلوب شرط رو کامل متوجه شدید. حالا بریم سراغ این اسلوب در زبان عربی:

این مبحث، درس ۲ عربی یازدهم در رشته های انسانی و عمومیه. قراره چه چیزایی تو این مبحث یاد بگیریم؟ ساختار جمله شرطیه در زبان عربی، و نحوه ترجمه آن و میخواهیم بدانیم که چرا یادگیری این مبحث مهم است.

 

 

 

اسلوب و ادوات شرط در زبان عربی

برای بیان اسلوب شرط در زبان عربی باید با ساختار شرط آشنا بشیم.

 

ساختار شرط

ادات شرط + فعل شرط + جواب شرط

توضیح: قسمت پیشگفتار در مورد حرف اضافه «اگر» باهاتون صحبت کردم. حرف «اگر» معادل  ادوات شرط در عربیه که جلوتر باهاشون آشنا میشیم.

 

بعد از اون درمورد شرط و نتیجه بهتون گفتم. تو زبان عربی به جمله ای که مفهوم شرط داره میگوییم «فعل شرط» و به نتیجه ای که فعل شرط به دنبال داره میگوییم «جواب شرط».

حالا منظورمون از ادوات شرط چیه؟

برای خواندن ادامه مقاله «اسلوب شرط و ادوات آن» روی اسم آن کلیک کنید.

  • عربی آکادمی
  • ۰
  • ۰

فعل لازم و متعدی

 برای اینکه وارد این مبحث شویم بهتر است ابتدا مبحث جمله فعلیه و اجزای آن را بدانیم.

نقش کلیدی در این مبحث مفعول است و همه چیز به بود و نبود آن بستگی دارد. برویم سراغ اصل مطلب:

 

 

فعل گذرا و ناگذر

معادل فعل لازم در فارسی فعل ناگذر و معادل فعل متعدی فعل گذرا به مفعول است.

فعل ناگذر فعلی است که برای کامل شدن معنایش فقط به نهاد نیاز دارد و فعل گذرا به مفعول فعلی است که علاوه بر نهاد به مفعول نیز نیاز دارد.

 

به مثال ها توجه کنید:

علی آمد، محمد خوابید، شیشه شکست

[علی، محمد و شیشه] نهاد و [آمد، خوابید، شکست] فعل های ناگذر هستند.

علی کتاب را آورد، درس را خواندم، شیشه را شکاندی

[آورد، خواندم، شکاندی] فعل های گذرا هستند که مفعول هایشان به ترتیت [ کتاب، درس، شیشه] می‌باشد.

 

حال میخواهم سوالی از شما بپرسم! بنظر شما معادل نهاد در زبان عربی و در این بخش، کدام نقش از نقش ها می باشد؟

برای خواندن مقاله (فعل لازم و متعدی) رو اسم آن کلیک کیند.

  • عربی آکادمی
  • ۰
  • ۰

اسم تفضیل در عربی

 وقتی در زبان عربی اسم تفضیل به گوشمان می خورَد باید بدانیم که منظور همان صفت برتر و صفت برترین در زبان فارسی است.

 

 

حال برویم و ببینیم صفت برتر و صفت برترین چه نوع اسم هایی هستند.

 

 

 

 

 

 

 

اسم تفضیل در زبان فارسی

 

 

هرگاه بخواهیم دو فرد یا دو چیز را باهم مقایسه کنیم و یکی را بر دیگری برتری بدهیم از صفت برتر استفاده می کنیم. و در این حالت نشانه “تر” را به انتهای صفت اضافه می کنیم.

 

 

 

 

مثال: خوب تر، بدتر

 

 

در زبان عربی برای مقایسه بین دو چیز از ترکیب “أفعَل مِن” استفاده می کنیم. حتی اگر مقایسه بین دو اسم مونث باشد و همواره به شکل مفرد می آید.

 

 

مثال: فاطمة أکبر من زینب: فاطمه از زینب “بزرگتر” است.

 

 

هرگاه بخواهیم چیزی را با چیز های دیگر هم مرتبه خودش و از نوع خودش بسنجیم از صفت برترین استفاده میکنیم و “ترین” را به انتهای صفت اضافه می کنیم.

 

 

مثال: تنهایی دشوار ترین مصائب است.

برای مشاهده ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.

  • عربی آکادمی